Veranderde rekenmethode ILO doet CBS-werkloosheidscijfers lager uitvallen

Mensen en grafiek

Wanneer iemand straks in 2015 maar 1 uur per week werkt, wordt dat niet meer meegerekend als zijnde werkloos; de één uur per week werkende is een werkende. Dit is het gevolg van een verandering in de definitie van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Vanaf 1 januari 2015 gaat het CBS de methode van de International Labour Organisation gebruiken, de Nederlandsche Bank gebruikt al langer de ILO-definitie zo ook het Centraal Planbureau.

Verschillende methodes

Omdat DNB en het CPB een andere methode gebruiken dan het CBS kwam men tot verschillende cijfers, waarbij die van de laatste natuurlijk altijd hoger waren. De definitie van het CBS sloot aan bij de Nederlandse situatie, iemand staat dan pas als werkzaam te boek als hij of zij minstens 12 uur per week werkt. Iemand die minder werkt dan 12 uur én voor tenminste 12 uur werk zocht, werd gezien als werkloos. Dat betekende als iemand voor 1 dag werk zocht, hij of zij niet werd gezien als werkloze.

De praktijk

De grens van 12 uur was natuurlijk praktisch, iemand die 12 uren per week werkt is immers niet substantieel werkloos, 12 uur d.w.z. anderhalve dag per week arbeid is niet echt “werkloos”. Bij de ILO methode ligt de grens op 1 uur per week! Iemand die 1 uur werk zoekt, is werkloos, wie 1 uur werkt is NIET werkloos.

Gevolg

Door gebruik maken van deze ILO methode zullen de CBS werkloosheidscijfers significant dalen. Dat deze methode juist wordt ingevoerd samen met de Participatiewet kan natuurlijk geen toeval zijn, uit de cijfers van volgend jaar zal blijken dat de werkloosheid drastisch is gedaald. Niemand weet dan meer dat de rekenmethode is aangepast.

Wat kunnen we verder vaststellen?

Dat de Europese cijfers volgens de ILO een enorme verborgen werkloosheid verhullen, de situatie is erger dan kunnen bevroeden. In plaats van arbeidsplaatsen te creëren, verandert men rekenmethodes om de werkloosheids“cijfers” te verlagen. Dit is georganiseerd bedrog want de regering blijft feitelijk in gebreke ten aanzien van de grondwet art.19 lid 1 dat stelt dat bevordering van voldoende werkgelegenheid voorwerp is van zorg der overheid. Dus om te verbergen dat de staat zich niet aan de grondwet houdt knoeit men met de cijfers.

We kunnen hiermee op basis van deductie vaststellen dat de internationale normen in essentie onbetrouwbaar zijn, omdat deze gebaseerd zijn 1 uur per week werk. De eerdere cijfers van het CBS gaven een beter inzicht in de realiteit van de werkloosheid. Dat het genoteerd zij… De definitie van werkloosheid hoort te worden uitgedrukt in hoeveel uur werk er totaal wordt gezocht.

Bron: FD

Tekst: Johan Wesselink