Experimenten met basisinkomen zijn bijstandsexperimenten

De experimenten met betrekking tot een basisinkomen in Nederland en de wereld hebben helaas onterecht de naam basisinkomen gekregen. Al deze experimenten zijn namelijk niet meer dan experimenten met de bijstand.

De gemeente Utrecht heeft inmiddels de titel basisinkomen verwijderd van het experiment alsook van de gemeentelijke website. Ze noemen het nu een bijstandsexperiment.

De subtitel van het betreffende artikel Bijstandsexperiment UU en Gemeente Utrecht genaamd Ongelijkheid Utrecht op te lossen door basisinkomen laat zien dat er weinig inzicht bestaat rondom het feit dat de geldongelijkheid pas kan worden opgeheven door mensen meer geld uit te keren dan de huidige normen; dit kan zijn bovenop de bestaande uitkeringen maar ook door mensen hun salaris uit arbeid naast de bijstand niet meer terug te vorderen en door bijvoorbeeld ook (veel) hogere minimumlonen te betalen. Optie om armoede op te heffen is ook om mensen hun hypotheekschulden te vergeven. Het is ronduit waanzin te denken dat de experimenten met een ‘basisinkomen’ de ongelijkheid (in Utrecht) gaan oplossen. Ongelijkheid los je gewoonweg never NOOIT niet op door een basisinkomen op bijstandsniveau.

Wat houdt het bijstandsexperiment in?

Wat het experiment inhoudt, is dat er 3 testgroepen zullen zijn. Voor zover bekend kon men tot augustus 2015 de interesse aangeven bij de gemeente.

De eerste groep krijgt de bijstandsuitkering zonder veranderingen.

De tweede groep krijgt geen verplichtingen, zoals een sollicitatieplicht.

De derde groep krijgt zelfs een extra verplichting, namelijk die van de verplichte tegenprestatie. Oftewel, verplicht werken voor behoud van uitkering. Of deze laatste groep echt voorkomt, is maar de vraag, gezien dit een schending van de mensenrechten zou zijn en in strijd is met onze grondwet.

Helaas scheen er in december weer een lezing te zijn geweest aan de universiteit van Utrecht die opnieuw de naam basisinkomen gaf aan dit experiment. Dit is nog steeds niet waar; het gaat nog steeds om bijstand, hetzelfde bedrag als nu ook. Een uitkering op bijstandsniveau kan nooit een basisinkomen genoemd worden in de ware zin van het woord omdat een basisinkomen een inkomen zou moeten zijn dat werkelijk over de volle breedte de basis dekt van de levensnoodzakelijkheden van mensen; dit bedrag wat daarvoor noodzakelijk is komt eerder in de buurt van het dubbele van de huidige bijstand.

Wat is een correcte proef met betrekking tot een bijstandsexperiment?

Als een gemeente serieus is over een onderzoek door middel van een experiment, laat het dan investeren in een experiment met een representatieve steekproef waarin alle mensen in de bijstand/WW vertegenwoordigd zijn. Een correcte proef met de bijstand is er dus één die alle mensen met een bijstand omvat in de gemeente. Eén testgroep volstaat dus, één testgroep zonder verplichtingen. Sollicitatieplicht is toch al zinloos met 9 werkzoekenden per vacature. Bedrijven worden zo dagelijks opgezadeld met een stapel sollicitaties alleen omdat het moet (voor het sussen van het gemoed van mensen zonder uitkering). Eén testgroep is ook vele malen goedkoper dan de differentiatie naar verschillende controlegroepen. Er moeten namelijk een aantal ambtenaren weer voor aangenomen worden à  x euro per uur terwijl een proef over de hele lijn een enorme kostenbesparing op zal leveren qua activerings-, reïntegratie- en uitvoeringskosten.

Data willen vergaren binnen variabelen die onzuiver zijn, geeft onzuivere uitkomsten. Dat is simpele wiskunde. Het is vervolgens ronduit werkverdringing om mensen in de bijstand verplicht te laten werken voor het behoud van de uitkering binnen een verzadigde arbeidsmarkt. Gesubsidieerde banen zijn ook gewoonweg onzin want je kan dat geld net zo goed rechtstreeks aan mensen geven want zo komt het uiteindelijk ook bij de bedrijven uit. Dit scheidt ook nog eens het kaf van het koren wat betreft bedrijven die goed voor de economie zijn in plaats dat nu mogelijk bedrijven gesubsidieerd worden die met hun producten en diensten niet aan de werkelijke vraag van mensen voldoen. Het falen van startups is namelijk onwenselijk hoog.

De UU lijkt de sier te willen maken door een wetenschappelijk tintje te geven aan het basisinkomen door heel ingewikkeld c.q. duur te gaan doen met ‘controlegroepen’ alsof de uitkomsten daarvan dan HET gewicht in de schaal moeten leggen over de beslissing voortgaan of stoppen met een regelarme bijstand/basisinkomen. Je kunt met je gezonde verstand beredeneren dat armoede het leven en de gezondheid ernstig tekort doet; dat is al millennia zo en daar zijn reeds vele wetenschappelijke onderbouwingen voor. Dus kortom het wetenschappelijk ego gaat boven mensenrechten, ook al zo oud als Methusalem. Het is heel mooi dat de gemeente Utrecht en UU de mind zo vol hebben van oplossingen voor ongelijkheid en armoedepreventie. Laat ons gewoon beseffen dat het heel simpel is hoe je dat oplost. Martin Luther King en andere grote leiders zeiden het lang geleden al. Armoede en ongelijkheid los je op door mensen voldoende geld te geven. Er is namelijk genoeg geld voor iedereen op Aarde maar niet voor ieders hebzucht.

Hoe komen we nu van een bijstandsexperiment naar een experiment met een echt basisinkomen?

Het probleem van dit alles schuilt erin dat men door de bank genomen niet weet wáár het geld te halen. Terwijl de meesten weten waar het geld zit i.e. in de enorme winsten van o.a. zorgverzekeraars, energiebedrijven, mediabedrijven etc. – zijn er bar weinig mensen die snappen dat die geldstromen omgelegd moeten worden richting burger. Hierin stellen wij voor dit vele geld naar de onderkant van de samenleving te laten stromen, zodat het geld op die manier – door de reëele bestedingen/consumptie van deze burgers – bij o.a. de ondernemers/MKB terecht komt (het ‘trickle up’ effect) zodat die sectoren ook weer meer mensen aan kunnen nemen. Zo zien wij de ongelijkheid afnemen.

Share