Een basisinkomensysteem kenmerkt zich door eenvoud. De opbouw van het systeem is voor iedereen te volgen. Leven is de centrale waarde, daar draait het om. Iedereen kan zien en nagaan wat het leven nodig heeft. Drinkwater, schone lucht, voedzaam eten, kleding als bescherming, een onderkomen ter bescherming tegen weersinvloeden, huisraad, riolering en afvalverwerking, elektriciteit, een schemerlampje, lol, en zo verder.

Het belang daarvan is in Nederland vrijwel onopgemerkt omdat het allemaal vanzelfsprekend aanwezig is. Maar voor heel wat Nederlanders is dit een onbereikbaar ideaal. Niemand wil een ander honger laten lijden, of je moet een psychopaat zijn. Toch is dit de realiteit. We accepteren een economisch systeem, door onze deelname, waarin het geld van mensen met minder naar mensen met meer geld beweegt, zo is de economie georganiseerd door…. rijke mensen. In een nieuw economisch systeem gunnen we iedereen het leven. Daarom geven we iedereen geld voor het leven, om te kunnen leven.

Leven is immers wat de aarde tot een unieke planeet maakt? In onze moderne maatschappij hebben we zoveel dingen ontwikkeld die nog maar zijdelings met het leven zelf te maken hebben. En die zijn we zo belangrijk gaan vinden… Het leven gaat eronder gebukt: de lichamen van de mensen ontwikkelen vele ziekten, en ook in de natuur, vele soorten sterven uit, 40% van de wilde planten en dieren is verdwenen. In deze overontwikkelde samenleving lijkt leven zoiets bijkomstigs, ondergeschikt, en we zien het over het hoofd bij alles waar we ons mee bezig houden. Echter, zonder leven hebben we geen bestaan. En dat zien we in steeds meer huishoudens waar mensen geen of te weinig geld hebben om volwaardig van te leven die zo direct in hun bestaan bedreigd worden.

Het gekke is dat de eenvoud van het basisinkomensysteem de indruk wekt dat het een kinderlijke wens is, een onrealistische droom vergeleken met de ingewikkeldheid van onze samenleving. Je hebt echter geen behoefte aan ingewikkeldheid als je te weinig te eten hebt. Die ingewikkeldheid is ontstaan BOVENOP de reeds vervulde basisbehoeften. We doen net of alle mensen niet gelijk zijn, alsof sommige mensen van een ietse pietsje eten goed kunnen leven, en in een krakkemikkig huis normaal kunnen wonen. Hoe kwaad of moedeloos moet het mensen niet maken als ze voor hun kinderen geen opleiding kunnen betalen, of als ze niet genoeg kamers hebben voor hun gezin. Om maar wat te noemen. Wijs daarom een basisinkomensysteem, waarmee we elkaar gelijke welvaart geven, niet af. Als je toch ‘s ochtends wakker zou worden in het besef dat vandaag geen mens iets tekort komt …!

Tekst: Martijn de Graaf