In eerste instantie stellen we voor een regelarme bijstandsuitkering te garanderen. Omdat dit met de bestaande infrastructuur vrij eenvoudig in te voeren is, het lijkt immers op de huidige bijstandsuitkering, het is alleen in tegenstelling daarmee onvoorwaardelijk en je mag erbij verdienen en dat mag je houden tot maximaal € 800,-. Geen dwangmaatregelen en verplichtingen en strafkortingen. Hiermee kunnen we dan de eerste nood lenigen voor de grote, stijgende armoede. Dat kan immers niet wachten en de financiering is dan in ieder geval haalbaar. De mogelijkheid om bij te verdienen zal door velen aangegrepen worden om hun inkomenspositie wat te verbeteren. Hierdoor stijgt de koopkracht en aangezien dit geld besteed wordt om de levensstandaard te verhogen geven we een boost aan de economie waar vele anderen die een inkomen uit werk willen halen van profiteren, zoals de kleine zelfstandigen. Als we zo meer geld in de economie brengen dan ontstaat er (na verloop van tijd) de financiële ruimte om tot een algehele invoering van een basisinkomen over te gaan, mochten we daar democratisch toe besluiten, als de uitdrukking van het recht op leven. Overigens is het recht op leven in feite al verzekerd wanneer alleen degenen die zelf niet voor een inkomen zorgen een basisinkomen ontvangen omdat de anderen hun recht op leven verzekerd zien door de gelegenheid die ze hebben om inkomen te genereren uit arbeid.